De afscheidstournee van Koning Rem

Tussen 1990 en 2002 was hij een van de grootste troetelkinderen van Bloemendaal. Ruim tweeënhalf jaar na zijn afscheid bij de oranjehemden hockeyde Remco van Wijk gisteren nog één keertje op 'zijn' Kopje. "Wat had ik met mijn huidige club Breda graag een puntje mee gesmokkeld", stelde de aanvaller zondag na de 3-1 nederlaag tegen zijn oude liefde. "Want dan had ik mijn oude maatjes na afloop lekker gek kunnen maken."

Op de avond van 19 juni 2002 liep Remco van Wijk voor de laatste maal met de kampioensbeker over het kunstgras van Bloemendaal. Twaalf seizoenen had hij bij De Musschen 'meegehobbeld'. Maar na een handvol landstitels, een Europa Cup 1 en meervoudige predikaten als topscorer en speler van het jaar was het voor de tweevoudig olympisch kampioen tijd voor een ander leven. De topsport en Bloemendaal werden verruild voor een drukke baan en afbouwen bij zijn jeugdclub, overgangsklasser Breda. Van Wijk, wiens vader Peter het technische beleid uitstippelt bij de Brabantse vereniging, kreeg met een andere routinier (Wouter van Pelt) de opdracht de kar te trekken én de jonkies mee te slepen naar promotie naar de hoofdklasse.

De opzet slaagde. Afgelopen zomer keerde Breda na bijna twee decennia terug op het hoogste hockeyniveau. Waardoor Remco van Wijk afgelopen zondag, tijdens zijn afscheidsjaar in de hoofdklasse, nog één keer op 't Kopje mocht opdraven. "Het is een bijzondere dag", stelde de inmiddels 32-jarige rasaanvaller na afloop. "Als ik naar het Bloemendaal-veld kijk, komen vele herinneringen bovendrijven. Ik zie mezelf zo weer met de champagne lopen. Maar ook de minder leuke dingen, zoals mijn schot dat bijna Karel Klaver het leven kostte, schieten weer even door mijn hoofd."

De Bloemendaal-supporters kennen Remco van Wijk als een speler van uitersten. Als de grillige vleugelspits weer eens op de egoïstische solotour ging, werd er 'Anton Oogklep' naar hem geroepen. Maar veel vaker was hij 'Koning Rem' die met een briljante solo of knetterharde knal de oranjehemden naar een nieuw hoogtepunt bracht. Het kwikzilverige is er anno 2005 wel van af. Van Wijk traint veel minder dan vroeger en kan niet meer vlammen als in zijn hoogjaren. Maar af en toe een versnelling, of met rake klappen de ballen de cirkel in meppen en sluwe trucjes als te snel inlopen bij een strafcorner van de tegenpartij, bleek Van Wijk tégen Bloemendaal zeker nog te beheersen.

Dat de gastheer de eerste 25 minuten geen enkele kans wist te creëren en Breda via Brent Livermore (benutte strafcorner na een kwartier spelen) zelfs op een 0-1 voorsprong kwam, deed Van Wijk hopen op een klein stuntje. "Maar ik weet als geen ander dat vanaf het moment dat Bloemendaal echt gas gaat geven, er geen houden meer aan is. Een hele tijd kranten en dan binnen een paar minuten twee goals maken, dat hoort bij de club. Dat is de cultuur."

Van Wijk voelde dan ook snel aan dat zijn oude ploeg met de zege aan de haal zou gaan. "We hoopten op een puntje, maar de realiteit ligt natuurlijk anders. In de tweede helft gaven we als snel teveel ruimte weg aan Bloemendaal. Dat is fataal tegen jongens die een beslissende actie in huis hebben, als een De Nooijer en Dwyer. Maar ook talenten als Lodewijk de Bruijn, die ik vijf jaar geleden als nieuweling nog verrot schold, zijn nu waardevolle krachten. Hoewel ik baal van ons verlies, doet het me een groot plezier dat die jonge knaapjes zijn doorgegroeid tot volwaardige hockeyers."

Hoe groot de naam van Bloemendaal in het hockeywereldje is, maakte Van Wijk gisteren ook op een andere manier mee. "Ik werd knettergek van die scheidsrechters", stelde hij. "Bloemendaal krijgt zoveel mee. Het klopt dat ik daar jarenlang profijt van heb gehad. Ik hoefde bij de cirkel maar 'Hé!' te roepen en ik had al een strafcorner verdiend. Met Breda krijg je dan dus ineens als tegen." Lachend: "Ik weet nu dus pas hoe irritant het is om tegen Bloemendaal te moeten hockeyen." Al mocht dat de pret voor Van Wijk niet te veel drukken. De Brabander genoot dat hij gistermiddag tijdens de derde helft uitgebreid kon bijpraten met zijn oude vrienden. En Bloemendaal? Ook die was haar voormalige topper niet vergeten. De club liet Van Wijk zijn oude shirt van een handtekening voorzien. Het tricot is op 13 maart een van de pronkstukken tijdens een veiling waarbij de opbrengst wordt gestopt in het potje dat de clubhuisverbouwing moet bekostigen. De oude Bloemendaal-bravoure van Van Wijk kwam na het signeren van het fluweel snel boven. "Dat shirt van mij gaat dus heel veel geld opbrengen hè."

Marc Kok/Haarlems dagblad